12 December (dag 13)

“Wat mij betreft hoeven we vandaag niet om 8:30 voor de deur van Magic Kingdom te liggen”, mompel ik een beetje vermoeid vanuit mijn kussen deze ochtend, “We kunnen de drukke attracties vandaag overslaan en gewoon naar de attracties gaan die we nog niet gezien hebben, dat zijn er niet zo veel meer”. Daan mompelt instemmend. Elora is ook wakker en ze ligt aan het voeteind van het bed. “Ik voel me een beetje ziekjes”, piept ze. Nu zegt ze dit iedere morgen als ze tekenfilms ligt te kijken en ze moet zich gaan aankleden, dus ik ben niet echt gealarmeerd. “Ik moet spugen”, zegt ze (heeft ze ook al menig keer gezegd en we hebben al regelmatig dramatische wc tripjes met haar gemaakt terwijl er niets aan de hand was) Ik kan nog geen antwoord geven of ze begint te overgeven. Daan en ik zijn geschokt. Daan, als ware held, lost het spuug incident op (ik ben van de poep en plas, maar ik kan echt niet tegen overgeven, dus dan houd ik me als het kan het liefst zo veel mogelijk afzijdig) Het bedsprei ligt nu buiten de deur en Elora zit lekker in bad. De kleur is weer terug op haar wangen, maar we gaan het rustig aan doen. We hebben vanmiddag een ADR in Liberty Tree tavern, ik hoop dat we daar nog naar toe kunnen.

Na het spugen begon de diarree, maar het is nu 9:30 en Elora lijkt ineens op te knappen. Even kijken of het allemaal gaat en dan gaan we er toch op uit. We hebben vanavond namelijk de Garden Grill, een van ons favoriete restaurantjes en Elora wil dat beslist niet missen, want zoals ze zelf zegt wil ze graag knuffelen met Chip and Dale.

We besloten het vanmiddag toch te riskeren, want Elora leek haar eten goed binnen te houden en ze was weer ouderwets gezellig. Toen we naar buiten stapten was het zowaar heerlijk weer (niet echt zwembad weer, maar wel “zit in de zon met een vestje aan” weer) We jubelden al omdat we best behoefte hadden aan zo’n dagje zon. We namen de boot naar de Magic Kingdom omdat de rij naar de monorail echt RIDONCULOUS was. De boot wat erg traag en een beetje tuttig, maar het uitzicht was echt magnifiek. We hebben echt zitten genieten met de zon op onze gezichten. Toen we bij de MK aankwamen zagen we toch een beetje dreigende wolken naderen en we waren de Liberty Tree tavern nog niet binnen en het begon te hozen (NATUURLIJK). Gelukkig was het niet koud, dus dat scheelde weer. We hebben hier letterlijk al ijs op de ruiten gehad. Ja ja, ik weet het, in Nederland is het erger, maar we zijn hier juist naar toe gegaan voor de zon ;)

Liberty Tree tavern was weer zalig en heerlijk dat je ook gewoon een boterham kan eten daar, we zijn namelijk het machtige eten een klein beetje zat. Ik voel het ook aan mijn lichaam dat ik goed aangekomen ben, dus thuis gaan we gelijk weer in het gareel. Zelfs Elora slaat haar toetjes tegenwoordig over, die begint het ook zat te worden.

Na de lunch hebben we maar even een tochtje door het spookhuis gemaakt, maar we vonden het park verder te druk en we wilden nog even rustig aan doen met onze zieke kip. We hebben wel nog even naar de Y in bedeltjes gezocht, maar die is niet te vinden en toen ook nog iets voor de boom gekocht, een sparkly dumbo en we hebben Elora’s Christmas op zijn oren laten schrijven. Overmorgen kunnen we hem in ons resort winkeltje ophalen.

Toen we thuis kwamen was de schoonmaakster net de kamer aan het opruimen, dus we moesten ons nog even vermaken. Pappa en Elora zijn naar de arcade gegaan en aangezien dat niet helemaal mijn ding is ben ik nog maar eens op zoek gegaan naar de Y. Maar ook hier keken de mensen me aan of ze water zagen branden… sorry May Britt, je blijft helaas Ma-Britt.

Wel heb ik nog even een tinkerbell hoodie gescoord waar ik erg blij mee ben. Ik ben weer voorzien voor deze winter.

Elora heeft even geslapen en ik heb de koffer nogmaals heringepakt. Ik heb alle poppetjes (van die kleine plastic dingen) uit de verpakkingen gehaald en heb een kwart koffer aan ruimte terug gekregen, dus dat was geen slecht idee. Geen nachtmerries voor mij vanavond.

Nu is het aan mij de taak om Elora om te toveren in Tiana. Ze is niet helemaal fruitig wakker geworden, maar Elora is net als ik altijd een beetje chaggo als ze net wakker is.

Al snel is Elora’s suffe bui over en heeft ze er weer helemaal zin in. We hebben haar helemaal opgedoft als Tiana en trots loopt ze over de paden naar de auto. Iedereen die maar wil kijken krijgt een kleine show met een Nederlands verhaal erbij.

Op naar Epcot, waar de Garden grill al op ons wacht. Ik maak nog even een detour om fastpasses te halen voor Test Track. Om 20:15 mogen we terug komen, maar eerst hebben we om 18:30 een date met Chip and Dale (al mogen we iets vroeger naar binnen). Als we moeten wachten op onze tafel vragen Amerikaanse mensen om de handtekening van prinses Elora. Ze lijkt zo op een prinses, vinden de mensen. Ik kan ze wel zoenen, echt heel erg schattig en Elora straalt.

De Garden Grill stelt ons weer niet teleur, want het is net zo leuk als vorig jaar. We hebben alleen een klein incident met de snorhaar van Pluto, die Elora een klein beetje op haar wang verwond. Elora schrikt ervan en begint een beetje te pruilen. Ze vindt dat Pluto sorry moet zeggen, maar Pluto kan niet praten en snapt niets van het Nederlandse gebrabbel. Gelukkig is hij al snel vergeven, maar Pluto is er duidelijk zelf ook van geschrokken en mijdt ons de rest van de avond (terwijl we de andere characters meerdere keren rond zien komen) Hier nemen de characters echt de tijd voor je en ik merk gelijk het verschil aan Elora. Ze is weer laaiend enthousiast. Ik heb haar nog niet zo enthousiast gezien met de characters als hier. Ze knuffelt en zoent en vertelt honderd uit. Ze moet zelfs vaak hardop lachen en ze vertedert de characters (al schrok Chip even van haar vurige zoenen geloof ik)

Het is 19:30 als we klaar zijn en we hebben nog 45 om te overbruggen. Toch maar weer Spaceship Earth. Er is niet veel meer open, en we willen niet helemaal naar Noorwegen lopen voor Maelstrom. Na het ritje kijkt Elora me bedremmeld aan en zegt ze dat ze denkt dat ze in haar broek heeft gepoept. De diarree van vanochtend staat me nog vers (excuse the punn) in het geheugen en ik ren met haar (met schone kleren) naar de wc…. Waar een ENORME rij staat. Als we aan de beurt zijn blijkt het vals alarm te zijn, ze had alleen maar een windje gelaten en er was niets gebeurd. Dat is wel een opluchting. Dus op naar test track. Ik kan me herinneren dat een reis met alleen volwassenen een stuk minder vermoeiend en minder gestresst was (ook wel minder leuk hoor, maar double your pleasure, double your troubled state of mind)

Test track was leuk en Elora was door het dollen heen. Als het maar hard gaat. Ze zegt nu telkens dat ze de ToT het leukste vond, maar ik ga daar mooi niet meer met haar in. Dat kost me 5 jaar van mijn leven.

Na test track zijn we naar huis gegaan. Om 21:00 strompelden we de kamer binnen. Ik ben nog even mijn blog gaan updaten, Daan ligt te lezen, gekleed als een mummie (hij heeft keelpijn en wil het weg zweten) en Elora ligt te klieren met haar knuffels. Ben benieuwd hoe we slapen vanavond. Ik denk als we straks thuis zijn dat we eerst twee weken moeten bijslapen *grijns*

11 December (dag 12)

“Waar zullen we vanochtend eens gaan eten?”, zeg ik terwijl ik me uitrek. “De dag is helemaal vrij, behalve onze Boma reservering vanavond”. Het zou mooi weer worden vandaag, maar ondanks dat het niet koud is, is er ook geen zon te zien. Als het geen mooi weer is, zijn je opties hier met een 3 jarige toch een beetje gelimiteerd en om nou de hele dag in de hotel kamer te gaan zitten, lijkt ons ook niet zo gezellig (al vervelen wij ons nooit) Als je hier bent, wil je er wel op uit.

In de eerste instantie besluiten we naar de ihop te gaan, maar achteraf wordt het Dunkin Donuts, want daar hebben ze ook ontbijt. Ik heb een of andere bijzondere tosti en Daan heeft een soort egg muffin. Het is erg lekker, maar ontspannen zitten is het niet. Het plan is om te shoppen, we hebben nog een cadeautje nodig voor het buurmeisje en dat is niet makkelijk. Zij passen op onze kat en ieder jaar nemen we een cadeautje voor de dochter mee. Maar de dochter wordt steeds wat ouder en is ook niet zo van de barbies, poppetjes of ander speelgoed. Prinsessen zijn uit, maar Tinkerbell is wel gaaf (die blijft ook gaaf, ook als je 34 bent) dus ik kies een hele hippe Tink tas uit. Zo hip, dat ik hem zelf stiekem ook wel zou willen, maar goed, ik doe nooit iets met tassen en ik heb nu een fijne tas.

Dan wordt het een trip naar de Premium outlets. Even denk ik dat we hier snel klaar zullen zijn, geen van ons is gek op merken. Maar, ik ben even vergeten dat er 1 merk is waar ik wel gek op ben… Osh Kosh Begosh. En ja hoor, hier wordt een flinke smak geld aan ons kind uit gegeven.

Daan en ik voelen ons gelukkig in een Disney outlet waar we truien en hoodies vinden. Ik ben er blij mee want ik kan wel wat dikke truien gebruiken (ironisch dat ik ze in het warme florida vind)

Daarna gaan we nog even op de onmogelijke zoektocht naar de grote haarstrikken. Ik vind er maar 1 en de rest zijn allemaal kleintjes. Nou ja, misschien vind ik ze nog deze reis.

We besluiten dat er niet genoeg tijd is om te slapen tussen de middag en gaan naar de Film. Elora kiest Narnia en wij zijn daar blij mee. Halverwege de film heeft ze een beetje spijt en vroeg ze of de film voorbij was. Pas toen het spannend werd vond Elora het weer leuk en kreeg mamma een beetje spijt. Die zeeslangen vond ik wel erg heftig en ik heb veel afleid technieken geprobeerd te gebruiken (spelletjes, kietelen, handen voor haar ogen houden) tot Elora zich als een geërgerde tiener naar me toe draaide en met een zucht verklaarde:”Dat hoeft niet mam, ik vind het niet eng”. Ze wordt zo groot.

Na de film zijn we ons gaan omkleden voor het avondeten. Ondertussen probeerde ik de nieuwe buit in de koffers te proppen. Oh oh oh, als dat maar gaat passen. Ik baal dat we nog maar 1 koffer per persoon mee mogen nemen, anders hadden we toch een koffer erbij kunnen hebben. We zien het wel.

Vrolijk reden we naar de Animal Kingdom Lodge. Het voelde alsof we thuiskwamen, een gevoel wat we bij Pop nog niet gehad hebben. “Welcome home”, zei de mijnheer bij de hefboom en daarna de mevrouw bij de ingang. Daan en ik besloten dat we de volgende keer wat minder lang op vakantie zouden gaan en toch weer terug naar de AKL zouden komen. Het heeft toch wel veel te maken met onze vakantie belevenis. Boma’s was weer geweldig, maar tot mijn schrik zag ik dat er geen butternutsquash soup was. De serveerster zei dat ze wel even in Jiko’s voor me wilde kijken, want daar hadden ze hem ook. En ja hoor, voor ons stonden twee bordjes met de kostelijke soep. Elora heeft er een bijna geïnhaleerd en de ander was voor mij, wat is dat toch lekker. Ik heb het vlees een beetje laten staan, want ik merk dat mijn lichaam al dat vlees niet helemaal goed aan kan. Thuis eet ik wel vlees, maar in kleine porties en hier eet ik ongeveer 5 keer zo veel. Het hielp wel, want ik voelde me een stuk lekkerder na het eten, niet zo opgezwollen. Elora voelde zich niet zo heel lekker en ik ben 3x in een korte tijd met haar naar de wc gerend.

Een beetje triest verlieten we de Animal Kingdom Lodge. Omdat we koffer ruimte te kort kwamen hebben we besloten Elora haar toy story set voor de kerst nu al te geven, want die doos nam echt belachelijk veel ruimte in beslag. We hebben Elora lekker in bad gezet met haar nieuwe poppetjes en we hebben lekker rustige avond gehad en ik heb mijn tweede boek, school of fear (mwoh, niet geweldig) uitgelezen.

(Ik kom er trouwens net achter dat we op deze dag helemaal geen foto's hebben gemaakt *bloos*, sorry mam)

10 December (dag 11)

Vroeg opstaan word wel steeds moeilijker. Daan en Elora hebben de hele nacht luidruchtig om bedruimte en om dekens liggen vechten, dus ik heb ook wakker gelegen. Niet alleen door de vage gesprekken die ze hadden over knuffels die wel of geen ruimte nodig hadden, maar stiekem beginnen mijn blaren ook erg op te spelen. Met spelden ben ik ze gisterenavond te lijf gegaan, maar het doet nog steeds pijn. Wat is het toch met die blaren? Ze zijn me deze reis in ieder geval de eerste week bespaard gebleven ;)

“Gaan we wel of niet naar de MK?” vroeg ik vanochtend terwijl ik al door mijn rooster aan het bladeren was om het eventueel om te zetten. Maar manlief en dochterlief hadden toch wel zin, dus iedereen werd aan gekleed en we sjokten naar het hoofdgebouw voor een ontbijt. Het plan was om naar Rapunzel te gaan vandaag en al had ze hem al 2x aan gehad, Elora mocht toch nog een keer haar Rapunzel jurk aan. Ik hoor mijn moeder al in mijn achterhoofd fluisteren dat we zo wel heel veel dezelfde foto’s zullen krijgen, maar we zijn er achteraf heel blij mee. De Rapunzel jurk is hier erg zeldzaam en Elora krijgt er heel veel aandacht mee van de prinsessen en dus ook van Rapunzel, maar daarover straks later.

Het begon een beetje vaag, want de Monorail deed het niet. We werden naar bussen geleid en toen weer naar een hele andere bussen standplaats, omdat… ik weet het eigenlijk niet… het was raar en er werd niet gecommuniceerd. Het is geen disney als niet moet lopen of wachten, dus we namen het maar voor lief. De bus was overvol en ook hier werden we weer geconfronteerd met de typische mentaliteit. Ten eerste viel het ons op dat de mensen die achter ons stonden ineens eerder de bus in waren, niemand liep naar achteren door, wat toch duidelijk gevraagd was en iedereen ging gelijk op een lekker plekje dicht bij de deur zitten. Er waren mensen die het belangrijk vonden dat hun tas een eigen zitplaats kreeg, terwijl er veel mensen stonden. Voor oudere mensen word hier niet opgestaan. Alleen een heel aardig Aziatisch uitziend gezin bood andere mensen (waaronder ons trouwens) een plaatsje aan. Kijk, manieren zijn toch wel prettig maar die zijn hier niet altijd te vinden. We werden ook bijna omver geduwd door de zittende mensen die toch wel vonden dat zij het eerst de bus uitmochten. Het blijft een beetje ergerlijk, maar goed, al snel stonden we voor de Magic Kingdom en waren we aan het genieten van de aankomst van de trein volgeladen met Disney magie. Helemaal leuk dus.

Fantasy land was heel rustig en we konden zo overal doorlopen. De grote hebben we gedaan, Peter Pan, Snow White en Winnie the Pooh. De laatste heeft een heel nieuw speeltuintje in de wachtrij en we hadden de grootste pret met de gophers. Deze moesten we dus ook even twee keer doen, tot het grote genot van Elora.

Inmiddels was het 9:35 en het leek ons wijs om zoetjes aan naar de wachtrij van Rapunzel te lopen. Lekker op tijd, dachten wij…. NIET DUS! Wij waren nr 92 in de lange wachtrij en toen we eindelijk een beetje aan de voorkant kwamen kregen we te horen dat wij de eerste van de 11:00 show zouden zijn. We hebben toch maar gewacht en gewacht en gewacht. Er stonden gelukkig gezellige mensen in de rij en we hebben heerlijk staan beppen. Maar het was lang en onze voeten deden erg zeer. Wat wel een voordeel was, we zaten nu bij de eerste lading mensen en dat betekende dat Elora mee mocht doen aan het rondedansje en de kleurplaten en dat was heel erg leuk. Rapunzel kwam met haar beau Flynn Rider naar buiten en ging met de kinderen dansen. Ik heb niet veel foto’s, want ik heb gefilmd met mijn fototoestel, maar de mijnheer van de fotopass heeft ook wat foto’s gemaakt. (We zijn trouwens best braaf met onze fotopass en maken er dankbaar gebruik van) Elora was het enige meisje met een Rapunzel jurk en hierdoor kreeg ze veel aandacht van zowel Flynn als Rapunzel zelf. Ze mocht ook aan de hand van Rapunzel dansen en we hadden echt het gevoel dat bij het foto’s maken, ze net iets meer tijd voor mijn meisje namen. Het was zo leuk om te zien en Elora was dolgelukkig. Ze is zo trots op haar Rapunzel jurk. Mamma en Pappa moesten in de rij staan terwijl ons kind met de Prinses en Prins aan het dansen was (en natuurlijk waren er weer een aantal mensen snel naar voren gesneakt toen het touw van de grove open ging, maar goed, ik moet het maar accepteren en er niet meer over mopperen) Gelukkig stonden we nog wel redelijk vooraan. Elora dacht even dat ze niet meer op de foto mocht met Rapunzel, toen ze door een castmember naar de rij werd ‘opgejaagd’, ze gaf de man dan ook echt het boze oog (ik heb haar geloof ik nog nooit zo boos naar een vreemde zien kijken, meestal is deze blik voor haar ouders gereserveerd en ik moet eerlijk bekennen dat ik er een beetje om moest lachen) Toen ik haar vroeg waarom ze zo boos keek (de arme man had het niet eens door trouwens) vertelde ze dat ze zo graag op de foto wilde met Rapunzel. Wij hadden inmiddels al anderhalf uur staan wachten, dus ik verzekerde haar dat we niet weg gingen zonder foto. Het was leuk en het was echt het wachten waard… maar ik ga deze vakantie niet weer zo lang in de rij voor een foto. Dit was een uitzondering omdat Elora Rapunzel echt de aller leukste vindt momenteel en we heel graag haar handtekening wilden hebben.

 

We hadden honger en wisten een mooi plekje op Mainstreet in het zonnetje te bemachtigen. Ons eerste terras in het zonnetje deze vakantie. Het weer is al een stuk beter, al is de wind nog erg koud. Echt helemaal zomers is het dus niet, maar meer een soort van onvoorspelbare lente dag. Het kan van het ene moment van heet naar koud gaan en omgekeerd. Bij Mainstreet Bakery haalde Daan wat heerlijkheden en we hebben zitten smikkelen. Om 14:30 waren we pas weer terug op de kamer. Helemaal gesloopt maar wel voldaan. Het is hier heel erg leuk, al merken we wel dat iedere dag een beetje zwaarder wordt.

Het was moeilijk om Elora om 17:30 wakker te krijgen (maar goed dat we morgen een rust dagje hebben) Ze kwam ook niet helemaal ongekreukeld uit haar slaapje en het duurde even voor ze weer vrolijk was. Maar eenmaal in de  auto zong ze zelfverzonnen liedjes over eten met prinsessen. Ze was er weer helemaal klaar voor.

1900 PF ging iets sneller dan vorig jaar, maar het blijft een super leuke eetervaring. Dit ook met name omdat de characters echt even persoonlijke tijd voor je nemen. Elora was in de zevende hemel. Anastasia was echt een popje, dat had zo een prinsesje kunnen zijn en ze was zo ontzettend lief met Elora. De prins was werkelijk weer galant en Elora ging er spontaan van blozen. Ze is toch nog een beetje verliefd op de prins. En we hadden weer een cinderella die helemaal weg van Elora was. Ze zocht haar ook echt op tijdens de avond en kwam haar speciaal halen voor het dansen. Elora was ook het enige kindje die met haar gedanst heeft die ronde. Het was zo vertederend dat ik stiekem een beetje volliep. Wat ben ik toch een emotionele moeder af en toe. Elora straalde helemaal. Drizella was het grappigst en Lady Tremaine was het kortst en het strengst maar het was weer een geslaagde avond.

9 december (dag 10)

Of het de tower of terror was, het niet slapen over dag, of gewoon alle opwinding… maar vannacht heeft Elora weer eens ouderwets last gehad van iets wat wij maar “night terrors” noemen. Het komt gelukkig niet vaak voor, vooral niet nu Elora wat groter is geworden, maar het is heel spooky. Plots begint ze heel hard te huilen en ze wordt maar niet wakker. Echt heel naar dus, we zijn vannacht wel een kwartier bezig geweest om haar wakker te maken. Daan had Elora zelfs opgetild en bij mij in bed gelegd omdat ze vaak wel op mijn stem reageert. Maar no such luck, en in haar paniek plaste mijn kleine meisje mijn bed maar ook mij helemaal onder. Mopperend heb ik haar nog even op de wc gezet en met een natte warme handdoek schoongemaakt. Zelfs toen was ze nog niet helemaal wakker en bleef ze maar doorhuilen. Ineens was het over. Ze keek me heel verbaasd aan en ze was stil. We konden haar gewoon weer in bed leggen en ze viel lekker in slaap. Zij wel, maar ik heb de rest van de nacht met een kloppend haar bij ieder piepje of kraakje rechtovereind gezeten. Geen ToT meer, of het nou de oorzaak was of niet, dit is niet goed voor mijn gezondheid.

Om 4:00 besloot ik het slapen op te geven en ging ik maar een beetje lezen. De wekker had ik uitgegooid, Animal Kingdom kon nog wel een dagje wachten, vandaag gingen we lekker rustig aan doen. Dankbaar keek Daan me aan toen ik hem ’s ochtends vertelde dat hij zich nog een keertje om mocht draaien. Hij slaapt immers deze vakantie naast mevrouw draaikont (hij valt namelijk gelijk weer in slaap als ze hem ’s nachts wakker maakt, ik ben dan gelijk wakker)

Toen iedereen op was besloot ik alvast onze aankopen in de koffers in te pakken en even wat ruimte te creëren. We hebben immers al best wat gekocht en ik was ook wel benieuwd hoeveel koffer ruimte dit gaat opnemen. Ik ben bang dat we misschien wat dingen uit de doos moeten gaan halen *yikes*

Om 10:20 stonden we op het punt om naar Down Town Disney te gaan om voor het buurmeisje wat te kopen en een earl of sandwich te gaan eten, toen ik ineens de eerste tekenen van een migraine kreeg. Wat een ellende. Ik besloot het toch niet te riskeren, aangezien ik graag naar Epcot wil vanavond voor het diner en bleef thuis in bed. Daan is met Elora naar Downtown gegaan en hebben daar een paar broodjes Earl gekocht en mee terug genomen. Op de kamer hebben we wat gegeten maar aangezien ik me nog niet helemaal goed voelde is Daan met Elora het resort onveilig gaan maken. Er zijn leuke dingen te doen op Pop century en Daan en Elora hebben heerlijk gegamed, wat ze al de hele vakantie wil doen. Ik ben zelf ook benieuwd naar de foto’s wat ze allemaal gedaan hebben.

We merken wel het verschil tussen Pop Century en de Animal Kingdom Lodge van vorig jaar. Ik had nooit gedacht dat een hotel zo veel voor onze beleving van de vakantie zou doen, maar dat doet het toch echt. Hier zitten we… ehm, hoe moet ik dat subtiel zeggen, tussen een wat “ander” volk. We hebben hier ’s ochtends te maken met mensen die deuren in je gezicht laten vallen, die voordringen in de rij, die laat ’s avonds of vroeg ’s ochtends luid kletsend of stampend als Olifanten langs je kamer lopen. Volgens mij moeten de mensen boven ons in de kamer op honsdolheid getest worden, wat die mensen doen daarboven is mij een raadsel. Bob de bouwer zit er volgens mij met zijn familie ofzo?

Maar dat is niet het enige in “luxe verschil”. AKL was heel warm en vriendelijk met gezellige castmembers die ons telkens begroeten met een “welcome home”. Hier loop je gewoon naar je kamer en zien we (buiten de kassieres van het ontbijt) eigenlijk geen castmembers. Ook de service is hier anders. Zo slapen wij dus even tussen de middag en dit zorgt er voor dat we regelmatig geen schoonmakers hebben in de kamer. We hebben al een keer 3 dagen geen schoonmakers gehad, maar alleen een tas met handdoeken, bekertjes, zeepjes en een flesje shampoo. We hadden al zoiets van: nog een dag en dan gaan we schoonmakers aanvragen, want we hebben het wel nodig. Inmiddels hebben we al zo vaak geen schoonmakers gehad dat we 4 tassen met handdoeken hebben ontvangen (en we hebben ze niet iedere dag ontvangen) De handdoeken stapelen zich hier op, vooral omdat wij onze handdoeken rustig 2 of 3 dagen gebruiken. We hebben een stapel bekers de hoogte van de toren van Pizza staan. In plaats van te stoppen met bekers geven, blijven de schoonmakers (als ze komen) er steeds meer bij zetten. We snappen er niets van. Het is hier echt een beetje een gekkenhuis. Begrijp me niet verkeerd hoor, het is niet alsof we ons hier groen en geel aan ergeren, we vinden het gewoon een tikkeltje bizar. You have entered the Twillight zone… (we wachten nog tot onze kamer gaat vallen ofzo)

Sowieso krabbelen wij ons soms op het hoofd over de Amerikaanse mentaliteit. De logica is vaak ver te vinden en we krijgen regelmatig te maken met de “Ikke, ikke en de rest kan stikken”, attitudes. Maar goed, het is deel van de charme, denken we dan maar. Soms kunnen we er smakelijk om lachen, maar er zijn ook dingen waar ik me groen en geel aan erger. Breek me de bek niet open over de electrische karretjes waar mensen in rijden. Waarom die mensen voor in de rij mogen is mij een raadsel want ik ben er na wantrouwige observatie achter dat de meesten van hen volgens mij weinig anders mankeert dan luiheid of overgewicht, niet bepaald redenen waarom mensen eerst in de attractie mogen volgens mij. Ik heb Elora al menig keer voor zo’n gek met een karretje moeten wegtrekken en als je ziet met wat voor een snelheid menig van dit soort idioten door een park heen crost, vind ik dat mensen echt moeten aantonen dat ze een handicap hebben om met zo’n ding door het park heen te mogen. Maar iedereen kan zo’n wagentje huren, heel fijn dus.

Toen wij vanavond in Epcot waren, ben ik bijna van mijn sokken gereden door een oudere donkere vrouw die met een noodgang door het park heen reed, terwijl het onzettend druk was en erg donker. Er liepen veel kinderen en ze was nauwelijks te zien, ik schrok me een ongeluk toen ze ineens met een rotgang op me af kwam. Met een piep sprong ik opzij (Daan vond het erg vermakelijk) maar ik had het mens graag een klap met een roeispaan verkocht, want ze had ook bijna mijn dochter geraakt. Wat een aso zeg!

Gelukkig maakte het eten bij Akershus veel goed. Elora was weer helemaal weg van de prinsessen en trots liet ze iedereen de armband zien die ze van Daan heeft gekregen waar alle prinsessen bedeltjes aanhangen. Ze wilde zo graag als Rapunzel, dus ze mocht toch nog een keer haar mooie jurk aan.

Na het eten hebben we nog snel even wat attracties gedaan. Eerst was Maelstrom weer aan de beurt, die net als vorig jaar erg in de smaak valt bij onze sensatie zoekster. Tot Daan’s verdriet was het erg druk bij Soaring, maar we konden nog net in Imagination, want die ging om 19:00 sluiten. Daarna hebben we nog even Nemo onveilig gemaakt en gelachen met Crush (al vond Elora hier niet veel aan) en als laatste hebben we de geschiedenis nogmaals bewonderd in Spaceship Earth, die Elora veel te kort vindt… *grijns*.

Daarna was het echt tijd voor huis, het vuurwerk is gewoon echt te laat voor ons. Misschien later in de vakantie nog een keer.

8 december (dag 9)

Vanochtend moest er een beetje gepord worden om iedereen uit bed te krijgen. Elora heeft nogal liggen spoken vannacht en wij voelden het ook deze ochtend. Sowieso had ik moeite met in slaap vallen de avond ervoor en is mijn eerste boek uit. Wel lekker hoor, want die luxe is er niet altijd bij in het dagelijkse leven. Al mis ik soms wel wat “volwassenen tijd” met zo’n bijna kleuter op de kamer.

Ons ontbijtje begon gewoon weer eens lekker bij everything POP. Hoera voor de diningplan. Daarna hebben wij onze pijnlijke lichamen in de auto gehesen. De blaren zijn er in ieder geval, het duurde wat langer dan vorig jaar, maar ze beginnen al weer artistieke vormen aan te nemen.

Hollywood Studios stonden om het programma. Als eerste zijn Elora en ik in de Tower of Terror gezeten. Ik heb hier heel lang over nagedacht, eigenlijk al sinds ik wist dat ze groot genoeg was en toch maar besloten het te proberen. Tot nu toe was Elora overal stoer in en ze wilde zo graag. Met zweet in mijn palmen stond ik in de korte rij (de andere mensen waren immers en masse naar de Toy Story mania gerend) en Elora zag het helemaal zitten. Eenmaal in de lift was Elora wat stiller en toen we de gordels vast hadden en de deuren sloten keek Elora me met haar grote blauwe kijkers aan en zei ze: “Mamma ik moet plassen”. AAAAARGL!!! “Kun je het nog ophouden?”smeekte ik, want er was geen weg meer terug. Oh jee, als ze dit eng zou vinden…. In mijn geestenoog zag ik al een plasje op de stoel van de ToT liggen… Volgens Elora kon ze het nog wel even ophouden, maar ik was er niet geruster op.

Stilletjes zat Elora naast me en keek ze naar de geestachtige verschijningen die voor ons opdoemden. En toen ging het raam open. “Nu gaan we vallen”, waarschuwde ik haar terwijl ik haar in een soort houdgreep had. Helemaal stil (mensen die Elora kennen weten hoe uniek dit is, want ik ben een kletser, maar die kakel van Elora staat echt NOOIT stil) “Vind je het leuk?”vroeg ik nog een beetje angstig terwijl we door de lucht suisden. Elora knikte, maar ze had een soort pokerface opgezet dus ik wist het niet zeker. Tot dat het ritje ophield en Elora tien keer zo snel als normaal ging praten uit enthousiasme. Ze was er helemaal vol van, wat een heldin is het toch. Ze wil er deze vakantie graag nog een keer met me in, stoer meisje.

Daarna mocht pappa weer mee doen met de ritjes. Onze favoriete blijft wel de Great Movie Ride. We hebben meerdere dingen gedaan en heel veel characters begroet. Waaronder bijvoorbeeld Lotso, de beer van Toy Story 3. Elora’s eerste handtekeningen boekje is al bijna vol. Ook de incredibles waren dit jaar niet meer eng, dus dat was ook wel erg leuk.

Om 11:15 hadden we een ADR bij 50’s prime time cafe. Stiekem gaan we daar alleen maar voor de PB&J milkshakes naar toe. Heerlijk!! Verder hebben we gewoon een broodje gegeten, Daan met Kalkoen en ik met vis, niet te heftig dus. Elora heeft heerlijk kippensoep met peentjes zitten eten en ik was blij dat er weer wat vitamines in gingen, want het arme kind krijgt hier veel te veel vet en slecht eten binnen. We zien haar wangen boller worden. Thuis gaan we allemaal weer gezond eten.

Omdat we een vroege avond ADR hadden (tja vandaag vielen er toevallig 2 op 1 dag) zijn we in het park gebleven. Het is eigenlijk tegen mijn geloof, want ’s middags rusten is erg fijn. En dat merkten we ook wel rond een uur of 3 toen we er allemaal echt goed door heen zaten. Iedereen was een beetje geibbeld. Het leuke was dat we een fastpass voor Toy Story Mania hadden voor 15:30 dus tegen die tijd waren we weer helemaal vrolijk. We hebben veel gezien vandaag. Zelfs de Voyage of the little Mermaid, die me echt veel slechter bijstond, was goed te doen en Elora was echt heel gezellig en lief (behalve tussen 15:00 en 15:30, maar toen waren we alle drie even mopperig) Om 16:20 zaten we in de Sci-Fi dine in cafe in onze eigen auto. We hadden niet heel veel honger, dus de helft van mijn hamburger is weer terug gegaan. Maar het was leuk, lekker en gezellig. Alleen konden we dit jaar niet meer naast elkaar zitten, want met een druk kind is dat toch geen doen meer. Bestek valt al alle kanten op.

Na het eten waren we kapot… helemaal kapot en zijn we naar de auto gestrompeld. Het was een leuke dag, maar ik heb toch liever een rustpauze tussen door. Morgen weer een dag 

7 december (dag 8)

Om 5:10 was ik wakker. Ik blijf in dit rare ritme, maar vind het wel best, dat scheelt straks weer met jetlag. Zo laat kunnen we het toch niet maken hier. Daan en Elora heb ik tot 7:00 laten slapen en heb heerlijk mijn boekje gelezen. Het rooster ziet er anders uit dan aan het begin van de vakantie. Ik heb behoorlijk wat ADR’s opgezegd. Een ander keertje maar weer, het allemaal te veel en te duur, we gaan het wat rustiger aan doen, dan genieten we meer.

Vandaag staat er voor het laatst Universal op het rooster. We kleden ons warm, want we hebben ons lesje geleerd van gisteren. Elora krijgt een hemd, een T-shirt, een hele dikke trui een een dikke jas aan. Ik zelf heb 2 T-shirts, een hoodie en een jas aan en ik heb het nog steeds koud als ik naar buiten stap. Het is echt BELACHELIJK koud. Het erge is ook dat het weer telkens veranderd, van koud naar heet en er is geen peil op te trekken. Het is niet leuk meer en ik houd vocht vast bij het leven, ik lijk wel een lopend waterbed.

Toch wilde ik nog 1x in de Harry Potter forbidden journey. Veel meer hebben we ook niet gedaan, want het was een schoolreisjes dag en we werden overmand door een tikkeltje asociale tieners. Ze drongen gewoon zonder pardon voor in de al drukke rij van Harry Potter. Het voordeel van de drukte is dat ik Hogwarts rustig heb kunnen bekijken, al ergerde ik me een beetje aan de Argentijnse jonge dames voor me die steeds asocialer werden. Wat zien die kinderen er ook uit zeg…!

Maar wie het laatste lacht, lacht het best, want ik ging als single rider omdat Daan niet mee gaat en Elora niet mee kan en mocht dus voorbij alle dames lopen. Ik heb ze nog net geen lange neus gegeven toen ik de nog lange rij voorbij liep. Wat is dit toch een gaaf ritje. De combinatie van film en poppen is echt geweldig! Zelfs Disney heeft dit ritje nog niet geëvenaard (komt nog wel, geloof ik vast)

Nog even de flight of the Hypogrif voor Elora en snel nog een butterbeer naar binnen gewerkt. Daarna zijn we als allerlaatste in de Cat in the Hat geweest en toen had de kou ons zo overmand dat we naar huis zijn gevlucht. Vanavond doen we het rustig aan, want we zijn moe en de gevreesde blaren zijn sinds gisteren ook weer op komen dagen op mijn pijnlijke voeten. Dat belooft wat (al is het een stuk minder erg dan vorig jaar)

's avonds hebben we schandalig lekker gegeten bij Raglan Road. Ik had na Tutto niet hele hoge verwachtingen, maar hier hebben we toch bijna onze vingers bij het eten opgegeten. Ik heb een fish chowder, oh sorry, it's not bleeding chowder, gegeten die echt ongelovelijk lekker was. Elora mocht haar kerstjurk aan omdat we het te koud vonden voor een prinsessen jurk. Ook op deze jurk was ze heel trots en liet hem graag aan iedereen zien. Haar engels gaat trouwens steeds beter, al klinkt ze wel een beetje als iemand die 5 minuten geleden heeft ontdekt dat er een Engelse taal bestaat.

We zijn bijtijds naar de kamer gegaan en hebben het een vroege avond gemaakt. Tenminste, ik niet want mijn boek, Rot and Ruin was erg spannend en ik heb het toch maar even uitgelezen.